فلبوتومی

استاد علی صفایی

استاد علی صفایی حائری

بعثت‏

آن سوى قرن‏ها
در بطن تاریکى‌‏ها
چراغى بارور شد
آهسته‏
آهسته شعله کشید
دریایى از نور آفرید
دریا بزرگ شد
از ساحل سیاهى‌‏ها سایید
و صخره‏‌هاى تاریکى را در دهان خود له کرد
دریا بزرگ شد
خورشید آسمان بر آن تابید
و ابر نور را به سرزمین‏هاى سیاه روانه ساخت
دریا بزرگ شد
از مرز قرن‏ها گذشت‏
به ساحل امروزها رسید
اما «امروزها»
ابر نور را، در پشت آسمان محبوس کرده‌‏اند
اما «امروزها»
با سدهاى بلند، دریا را محدود کرده‌‏اند
چشمه‏‌ها را بسته‏‌اند
و رودها را با خون آلوده کرده‏‌اند
«امروزها» خیال مى‌‏کنند
که نور محبوس مى‏‌شود
که دریا محدود مى‌‏شود
که تاریکى، نور را مى‏‌برد
بى‏‌خبر
بى‌‏خبر
در بطن تاریکى،
چراغ‏ها بارور مى‏‌شوند
و با او با نگاه، فریاد مى کردیم، ص ۸۹

اضافه کردن نظر

دسته ها

    محبوب ترین

    بشترین دیدگاه ها