دعای سوم:
وَ كَانَ مِنْ دُعَائِهِ عَلَيْهِ السَّلَامُ فِي الصَّلَاةِ عَلَى حَمَلَةِ الْعَرْشِ وَ كُلِّ مَلَكٍ مُقَرَّب :
للَّهُمَّ وَ حَمَلَةُ عَرْشِكَ الَّذِينَ لَا يَفْتُرُونَ مِنْ تَسْبِيحِكَ، وَ لَا يَسْأَمُونَ مِنْ تَقْدِيسِكَ . . .
صلوات و درود بر حاملانِ عرش الهي
خدايا، درود فرست بر حاملانِ عرش خود كه در تسبيح تو سستي نميكنند،
و از تقديس تو دل زده نميشوند،
و از پرستش تو در نميمانند،
و در فرمانبرداري تو،
به جاي كوشش، كوتاهي نميورزند،
و در عشق ورزي به تو لحظهاي غفلت نميكنند.
و درود فرست بر اسرافيل، آن فرشتهي صاحبِ «صور» كه چشم به راه فرمان تو، منتظر است تا با يك دميدن، مردگانِ خفته در گورها را بيدار كند.
و درود فرست بر ميكائيل كه در پيشگاه تو والا مقام، و در فرمانبرداريات بلند مرتبه است.
و درود فرست بر جبرائيل كه امانتدار وحي توست، و ساكنانِ آسمان فرمانبردار اويند، و نزد تو ارجمند و از مقرّبان درگاه است.
و درود فرست بر روح، آن كه بر فرشتگان مأمورِ «حجابها» گماشته شده است.
و درود فرست بر آن فرشته كه جز تو كسي بر اسرار وي آگاه نيست.
بر همهي ايشان و فرشتگاني كه فروتر از آنهايند، درود فرست؛ فرشتگاني كه ساكن آسمانها و امانتدار پيغامهاي تواَند.
فرشتگاني كه از كار خسته نميشوند تا از آن دلزده شوند،
و سختي نميكشند تا درمانده و سست گردند،
و خواهشهاي دل، آنان را از تسبيح تو باز نميدارد،
و فراموشي كه نتيجهي غفلتهاست، از بزرگداشتِ تو دورشان نميسازد.
فرشتگاني كه از فروتني ديده بر هم نهادهاند و چشمِ آن ندارند كه تو را نگرند؛ سر به زير افكندهاند و شوقشان به آنچه نزد توست بسيار است؛
شيفتهي آناند كه نعمتهاي تو را به ياد آورند؛ و ايشان در برابر بزرگي و بزرگواريات فروتن باشند.
چون به آتش دوزخ بنگرند كه چگونه گناهكاران را به كام خود فرو ميبرد، گويند:
پروردگارا، تو پاك و منزّهي، و ما تو را آن گونه كه شايستهي توست، پرستش نكردهايم.
خدايا، اينك بر ايشان درود فرست.
همچنين بر فرشتگانِ رحمتِ خود،
و بر آنان كه مقرّب درگاه تواَند،
و بر آنها كه پيامبرانِ تو را از غيب آگاه كنند،
و بر امانتداران وحيِ خود.
و درود فرست بر آن گروه از فرشتگان كه ايشان را ويژهي خود ساختهاي،
و به سبب تقديس خود، از خوردن و آشاميدن بينيازشان كردهاي،
و در ميان طبقههاي گوناگون آسمان جايشان دادهاي.
و درود فرست بر آن فرشتگان كه وقتي فرمانِ تمام شدن وعدهي خداوند فرا رسد، بر كنارههاي آسمانها [گوش به فرمان] قرار گيرند.
و بر آنان كه خزانهدار باران و روان كنندگان ابرهايند.
و بر آن فرشته كه چون ابرها را براند، بانگِ تندرها به گوش رسد،
و چون ابرها به تازيانهي او به راه افتند، آذرخشها بدرخشند.
و بر آن فرشتگان كه برف و تگرگ را همراهي ميكنند و با دانههاي باران به زمين ميآيند،
و آنان كه نگهبان خزانههاي بادند،
و كساني كه مراقب كوههايند تا فرو نريزند.
و درود فرست بر فرشتگاني كه وزن آبها و پيمانهي بارانهاي بسيار و پي در پي را به ايشان آموختهاي.
و بر فرشتگاني كه آنان را با بلايي ناگوار يا نعمتي گوارا به سوي ساكنان زمين ميفرستي.
و آن سفيرانِ گرانقدرِ نيكوكار،
و آن بزرگواراني كه نگهبان و نويسندهي [كارهاي ما] هستند.
و درود فرست بر فرشتهي مرگ و يارانش،
و منكر و نكير،
و «رومان» كه ساكنان گورها را ميآزمايد،
و آن فرشتگان كه گِرد «بيت المعمور» طواف ميكنند،
و بر «مالك» و نگهبانانِ دوزخ،
و بر «رضوان» و خدمتگزارانِ بهشت.
و درود فرست بر فرشتگاني كه «از فرمان خدا سر نميپيچند، و به آنچه فرمان داده شوند، عمل ميكنند.»
و آنان كه به اهل بهشت ميگويند: «سلام بر شما كه شكيبايي ورزيديد. دنيا چه سرانجام نيكويي دارد.»
و درود فرست بر فرشتگانِ «زباني» كه چون فرمانشان رسد كه «بگيريد آن گنهكار را و به زنجيرش كشيد و در دوزخ افكنيد»، شتاب كنند و بيدرنگ او را در آتش اندازند.
و بر فرشتگاني كه نامشان را نياورديم و مرتبهي ايشان را نزد تو نشناختيم و ندانستيم آنان را به چه كاري گماشتهاي.
و بر فرشتگانِ ساكنِ هوا و زمين و آب،
و آنان كه كار آفريدگان تو را سامان ميدهند و پيوسته نگهبان و همراه ايشاناند.
خدايا، بر آنان درود فرست در آن روز كه هر كس با دو فرشته به محشر ميآيد:
يكي ميكشاندش و ديگري بر كارهاي او گواهي ميدهد.
بر آنان درود فرست؛ چنان درودي كه بر كرامت و پاكيشان كرامت و پاكي ديگر افزايد.
خدايا، چون بر فرشتگان و فرستادگانت درود فرستادي ـ و درود ما را به ايشان رساندي، بدان سبب كه سخنانِ نيكو دربارهي آنان بر زبان ما جاري كردي ـ بر ما نيز درود و رحمت فرست، كه تو بخشندهي بزرگواري.
اضافه کردن نظر