قالی میبافت ولی درآمدش رو برای خودش خرج نمیکرد، هر چی از این راه در میآورد، یا برای دخترای فقیر جهیزیه میخرید و یا برای بچهها قلم و دفتر حتی جهیزیه خودش رو هم داد به دختر دمبخت، البته با اجازه من، یادمه یه بار برای عیدش یه دست لباس سبز و قرمز خیلی قشنگ خریده بودم روز عید باهاش رفت بیرون و وقتی برگشت درش آورد و گذاشت کنار ازش پرسیدیم چرا شب عیدی لباس نو رو در آوردی؟ گفت وقتی پیش بچهها بودم با این لباس احساس خیلی بدی داشتم همش فکر میکردم نکنه یکی از این بچهها نتونه برای عیدش لباس نو بخره، دیگه نمیپوشمش
شهیده طیبه واعظےدهنوی
کتاب”کفش هاےجامانده درساحل”
اضافه کردن نظر