همين دل كوچكم كه گاهی عجيب می گيرد و گاهی عجيب دلتنگ تو می شود

دلم…
همين دل كوچكم كه گاهی عجيب می گيرد و گاهی عجيب دلتنگ تو می شود
به من بگو چگونه راضی اش كنم به نديدنت؟
به اينكه عكس گنبدت را نگاه كنم و آه بكشم؟
به اين كه چشم ببندم و تصورت كنم؟
چگونه؟
بلد نيستم آقا
بلد نيستم گولش بزنم
بگويم كنار توست
رو به روی ضريحت
بگويم هر چقدر ميخواهد حرف بزند و راحت درد و دل كند
نميتوانم از اين همه فاصله نزدیک باشم
هر چند می دانم صدايت هم نزنم و همين كه به يادت باشم جواب می دهی
هر چند می دانم درد هايم را می دانی اما…
دل است ديگر گاهی فقط حرم ميخواهد تا بيايد و عقده هايش را خالی كند تا بيايد و جان تازه ای بگيرد
خودت ديدارت را قسمتم كن…